با سلام خدمت شما خواننده محترم . اين قسمت
را به پاسخ سوالات يكي از دوستان گراميم اختصاص مي دهم تا شما هم از آنها نهايت
استفاده را ببريد. اگر نظري داشتيد با كمال ميل در خدمتتان هستم .
چرا رنگ آسمان آبي است ؟
در عبور از جو زمين مقداري از نور خورشيد
پراكنده مي شود. اندازه ي قطر مولكولهاي جو طوري است كه بيشتر، نور آبي خورشيد را
پراكنده مي كنند. به همين دليل است كه ما آسمان را آبي مي بينيم .
چرا آب بي رنگ است ؟
در واقع هر ماده اي كه ما آن را به رنگ خاصي
مي بينيم به اين دليل است كه ترازهاي الكتروني آنها به يكديگر نزديك است. حال
الكترون با گرفتن طول موجي از نور مرئي و انرژي معادل آن مي تواند برانگيخته شده و
به تراز انرژي بالاتر برود. در اين حال گفته مي شود الكترون برانگيخته شده است.
الكترون در اين حالت برانگيخته ناپايدار است و هر چه سريعتر با ساطع نمودن همان
مقدار انرژي به وضعيت اول خود بر مي گردد. به عنوان مثال وقتي ماده اي قرمز ديده
مي شود به اين علت است كه اين ماده ترازهاي الكتروني آن طوري چيده شده است كه
تفاوت انرژي حالت پايه و برانگيخته ي آن ماده به اندازه ي انرژي پرتوهايي از نور
مرئي زرد ( تقريبا 600 نانومتر ) ، آبي ، زرد ، سبز و بنفش است. زيرا وقتي اين
پرتوها از نور سفيد گرفته شود ، نور قرمز به دست مي آيد . در واقع ما جسم را به آن
رنگي مي بينيم كه آن رنگ را جذب نكرده باشد . وقتي جسمي به رنگ قرمز ديده مي شود
به اين معني است كه اين جسم تمام طول موجهاي رنگ مرئي به جز رنگ قرمز را جذب كرده
است.
آب بي رنگ است ، زيرا ترازهاي الكتروني آن
طوري قرار گرفته اند كه از هم فاصله ي زيادي دارند و با هيچ يك از اجزاي نور سفيد
برانگيخته نمي شوند ، بنابراين هيچ يك را جذب نمي كنند .
3- چرا نظريه ي كرمچاله طبق نظريه ي نسبيت
انيشتين ثابت شده اما چرا نمي توانند از آن استفاده كنند...؟ چرا نمي توان در زمان
سفر كرد ؟
كرمچاله ها همچون
سياهچاله ها يك كشف رياضي اند ؛ تكينگي يا ناحيه ي در حال رمبش ( فرو ريزش ) كه از
حل معادلات ميدان انيشتين پيش بيني مي شود. اما بر خلاف سياهچاله ها كه وجودشان به
كمك داده هاي نجومي ،مبتني بر رصدهاي تلسكوپ هابل از هسته كهكشانهاي بزرگ ، اثبات
شده است هيچ مدركي حاكي از وجود كرمچاله ها هنوز كشف نشده است. بنابراين، اين اجرام هنوز اجرامي نظري اند كه به گفته دكتر
كيپ تورن ؛ فيزيكدان نظري " ... آنها در لحظات خاصي از زمان خلق مي شوند، به
مدت كوتاهي دهان مي گشايند و سپس بسته و ناپديد مي شوند. عمر آنها از لحظه دهان
گشودن تا لحظه بستن آن به قدري كوتاه است كه هيچ چيز ( انسان، تابش يا پيامي از هر
نوع ) نمي تواند از يك دهان به دهان ديگر آن سفر كند. هر چيزي كه سعي كند وارد
كرمچاله شود به دام مي افتد و در لحظه بسته شدن آن ناپديد مي شود."
آيا سيارات بزرگ
مي شوند ؟ آيا زمين بزرگ مي شود ؟
در شب های عادی و در آسمان بسیار تاریک می توان در هر ساعت
حداکثر 10 شهاب مشاهده کرد که اغلب آنها شهاب های کم نور و کوتاه هستند . این شهاب
ها در اثر ورود گرد و غبار پراکنده در فضای مداری زمین به داخل جو به وجود می آیند
و چگالی آنها تقریبا ثابت است . از آنجا که این ذرات مولد بخصوصی ندارند ، به
شهابهای پراکنده مشهور شده اند .
شاید فکر کنید همین مقدار اندک 10 شهاب در ساعت آنقدر قابل توجه نیست ، ولی بدانید
در هر شبانه روز، نزدیک به یک صد میلیون شهاب قابل رویت در جو زمین می سوزد و از
این طریق ، بین 40 تا 50 تن گرد و غبار وارد جو زمین می شود . البته از این مقدار
تنها حدود یک تن به صورت شهابسنگ به سطح زمین می رسد و بقیه به صورت گرد و غبار در
جو باقی می ماند تا آرام آرام بر روی سطح زمین بنشیند . این ، تنها مکانیسم شناخته
شده برای افزایش خاک در سطح زمین است که موجب می شود در هر یک هزار سال، 5
سانتیمتر به ضخامت پوسته زمین افزوده شود.
به این ترتیب می توان گفت که در طی این رویداد زمین بزرگتر می شود. البته این
اتفاق برای دیگر سیارات هم رخ می دهد، با اندکی تفاوت. اگر سیاره مورد نظر مانند
زمین دارای جو باشد، هنگامی که این شهابواره ها با سرعت زیاد وارد جو آن می شوند
اصطکاک شدید آنها با مولکولهای هوا موجب داغ شدن سطح آنها می شود . تا جایی که
دمای آن به حدی می رسد که سطح شهابواره را لایه لایه تصعید می کند. (البته بالا
رفتن دمای شهابواره بستگی به میزان غلظت جو سیاره مورد نظر دارد)
ولی اگر سیاره ای جو بسیار رقیقی داشته باشد دیگر این اتفاق رخ نمی دهد و شهابواره
بدون هیچ مشکلی به سطح آن برخورد می کند.
